Nederland meet met twee maten in het buitenlandbeleid.
Den Haag, woensdag, 28 oktober 2026. Het kabinet zoekt steun tegen Amerikaanse sancties voor het Strafhof. Tegelijk negeert Den Haag het internationaal recht bij Gaza en Iran. Deskundigen tikken de ministers fel op de vingers.
Tik op de vingers van de adviescommissie
De Commissie van Advies inzake Volkenrechtelijke Vraagstukken (CAVV) spaart het kabinet-Jetten niet [1][2]. Dinsdagavond 27 oktober 2026 bracht de commissie een snoeihard oordeel naar buiten via NRC Handelsblad [2]. Premier Rob Jetten (D66) zoekt overal internationale bondgenoten tegen aangekondigde sancties van de Verenigde Staten tegen het Internationaal Strafhof in Den Haag [1][2][GPT]. Mooi streven, maar volgens de deskundigen spreekt de regering zelf de ’taal van het internationaal recht’ nauwelijks meer [1][2]. De CAVV waarschuwt minister van Buitenlandse Zaken Berendsen [alert! ‘partijpolitieke affiliatie van minister Berendsen ontbreekt in bronnen’] direct: wie selectief winkelt in rechtsregels, verliest alle geloofwaardigheid op het wereldtoneel [2].
Stilte rond Iran en Gaza schaadt Grondwet
De pijnpunten liggen pijnlijk bloot op tafel. Het kabinet hult zich in stilzwijgen over brandhaarden zoals Iran en Gaza [2]. Den Haag weigert daar duidelijke standpunten in te nemen [2]. De adviseurs herinneren de ministers fijntjes aan artikel 90 van de Nederlandse Grondwet [2]. Dat wetsartikel verplicht de regering om de internationale rechtsorde actief te bevorderen [2][GPT]. De CAVV eist daarom dat Nederland stopt met wegkijken, nieuwe coalities smeedt en de regels van het volkenrecht overal krachtig verdedigt [2]. Zonder die rechte rug blijft het verzet tegen Washington immers weinig meer dan holle retoriek [1][2].
Wat merkt de burger van deze koers?
Een wankel buitenlandbeleid lijkt ver van uw bed, maar schijn bedriegt. Nederland profileert zich al decennia als de juridische hoofdstad van de wereld met tribunalen en het Strafhof op eigen bodem [GPT]. Als bondgenoten en tegenstanders ons land zien als een opportunistische speler, verzwakt onze diplomatieke invloed direct [2][GPT]. Dat raakt uiteindelijk internationale handelsverdragen, veiligheidssamenwerking en de bescherming van mensenrechten wereldwijd [GPT]. Minister Berendsen moet nu kiezen: consequent de wet handhaven of toezien hoe onze internationale reputatie verder afbrokkelt [2].